Ecommerce Theme

Ecommerce Theme with header, product section and social icons.

Download Now

Welcome to Our Shop

You can change this text in front page welcome text box in front page options tab of customizer in Appearance section of dashboard. Write something awesome.

Product Name

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Pellentesque in augue purus.

$35

Buy Now

Product Name

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Pellentesque in augue purus.

$35

Buy Now

Product Name

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Pellentesque in augue purus.

$35

Buy Now

Nooit gedacht dat ik houten vloeren zou kunnen leggen.

2014 was voor mij een spannend jaar. Ik begon werkeloos en wist maar nipt rond te komen van de uitkering die ik ontving. Het is niet zo dat ik een luie werkeloze was, in tegendeel. Ik solliciteerde me rot. Maar zonder specifieke opleiding en diploma, leek het wel alsof alle moeite tevergeefs was. Ik ging door alle afwijzingen ook enorm aan mezelf twijfelen, wist ook niet precies wat ik nou wilde of waar ik nou goed in was. Gelukkig heb ik een sterk sociaal vangnet om me heen. Ik kon regelmatig bij vrienden eten en mijn moeder hielp me ook nog wel eens door een tas met boodschappen te brengen. Maar diep van binnen voelde het toch als een enorme last.

 

Ik heb bij iedereen gevraagd of ze wellicht iets voor me wisten, en uiteindelijk kwam ik via een kennis in aanraking gekomen met een groot klusbedrijf. Ondanks dat ik altijd gedacht heb twee linkerhanden te hebben, leek klussen me een fijne en dankbare bezigheid. Alleen had ik natuurlijk maar weinig ervaring. Ik had wel eens geholpen met behangen en schilderen, maar veel verder dan dat is het nooit gekomen.

Omdat ik een bekende was, wilde ze me wel een kans geven. Ik mocht mezelf voor een basissalaris proberen te bewijzen en daarna zouden we wel verder kijken. Nou dat pakte ik natuurlijk met beide handen aan en al gauw bleken die handen toch niet zo links te zijn. Het leek wel alsof ik ervoor in de wieg was gelegd. Ik pakte alles super snel op en binnen de kortste keren kon ik als een volwaardig werknemer aan de slag. traditional-living-room

 

Het duurde dan niet lang voordat ik mee mocht helpen met een gigantische klus. Ze gingen in drie enorme danszalen houten vloeren leggen. Wederom iets nieuws, maar ik durfde het wel aan. Ik kende mijn collega’s inmiddels ook heel goed en kon er fijn mee samenwerken. Geen geouwehoer, gewoon zeggen waar het op staat en hard doorpakken, daar hou ik van.

 

Het was wel een fikse uitdaging hoor! Er zaten veel gekke hoekjes in de zalen en daardoor moesten we soms flink puzzelen. Maar desalniettemin lagen binnen twee dagen die houten vloeren er in en hadden we wederom een zeer tevreden klant. Ik ben later nog een keer gaan kijken naar een van de repetities van die dansschool. Geweldig om te zien hoe het werk dat ik verzet heb, zoveel plezier kan geven!

 

Falen en flirten

Vandaag was het eindelijk zo ver, mijn eerste werkdag bij mijn nieuwe baan! Zenuwachtig draaide ik de auto de parkeerplaats van het pand op. Mijn hart klopte in mijn keel, en ik twijfelde of ik wel aan het juiste adres was. Ik sprak mijzelf moed toe, en toen ik de auto uitstapte zag ik in neonlicht de naam van het bedrijf verlicht op de gevel staan. Ik liep naar de deur en belde aan.

“Lyreco kantoorartikelen, waarmee kan ik u helpen?” met een bibberende stem antwoorde ik dat ik vandaag mijn eerste werkdag heb, en mijn naam Marga is. “Loop maar door, tweede verdieping alstublieft” antwoordde de stem vriendelijk aan de andere kant en een harde zoem klonk, een teken dat de deur open was. Ik snelde naar de tweede verdieping.

Daar aangekomen stond Simone, de vrouw die mijn sollicitatiegesprek heeft afgenomen, mij op te wachten. “Van harte welkom Marga, blijft spannend he, zo’n eerste werkdag?” vroeg Simone. Ik knikte. “Wil je wat koffie?” vroeg Simone vriendelijk. Ik antwoorde dat ik daar wel zin in had en Simone nam mij mee naar de kantine. “Dus jij bent die nieuwe?” werd vrijwel meteen naar mijn hoofd geslingerd.

Ietwat verlegen knikte ik en ik nam een slok van mijn te hete koffie. Au! “Hoi, ik ben Sander! Ik werk op dezelfde afdeling als jij en ik werkte relatief nauw samen met je voorganger, dus als je wat te vragen hebt, be my guest!” “Hoi, aangenaam, Marga, dankjewel” Verdorie, was dat nou het enige wat ik wist te verzinnen?! Ik keek snel de andere kant op en voelde mijn wangen rood kleuren.Interior-Astral-Media-Office-Interior-Design-by-Lemay-Associés-Interior-Images-and-Gallery

“Kom maar mee” zei Sander, “dan leid ik je rond”. Met knikkende knieën stond ik op. “Zo, dus jij werkt ook hier?” vroeg ik hem vol zelfvertrouwen. “Ja, dat vertelde ik net haha, op dezelfde afdeling als jij” en een glimlach verscheen op zijn gezicht. Ik kon mijzelf wel voor zijn kop slaan, tuurlijk wist ik dat, dat heeft hij me net verteld. En die glimlach? Lacht hij me nou uit? Ja tuurlijk lachte hij me uit.

Wie verzint zoiets?! “Hier is je bureau, de site mag aangevuld worden met nieuwe kantoorartikelen en kantoor inrichting. Zou je ook een sectie kunnen maken met goedkope kantoorartikelen?” vroeg Sander me. “Ja, ja natuurlijk” stamelde ik. “Is er iets?” vroeg Sander, en zijn puppy ogen doorboorden mijn hart. “Nee, niks” antwoorde ik met het schaamrood op mijn kaken en met een hart dat nu wel heel snel klopte.

IJverig begon ik aan de opgegeven opdracht te werken en nog voor de lunchpauze had ik deze klaar. In gedachten verzonken scrolde ik door de site van Lyreco, toen een tikje op mijn schouder mij uit mijn dagdroom –over Sander- ontwaakte. “Hoe ver ben je ermee, Marga?” vroeg Sander opgewekt. “Klaar” antwoorde ik droog. Jezus, ik had hem zoveel meer te melden, waarom uitte ik dan alleen “klaar”, welke droge kantoortrut doet nou zoiets vroeg ik mezelf af.

“Goed dat je klaar bent” zei Sander “Zin om mee te gaan lunchen op de markt? Ik trakteer, zie het als een welkomstlunch, en een kennismakingslunch, gewoon, wij twee.” Mijn hart maakte een sprongetje. Ik stemde natuurlijk in, en toen hij mij in mijn jas hielp wist ik dat deze baan nog wel eens heel leuk zou kunnen worden. Ik kijk nu al uit naar morgen!

Goedkope hoekbanken kun je zelf maken

Sinds een jaar woon ik samen met mijn vriend. We hadden al een paar jaar een relatie en nu zouden we dan eindelijk echt samen gaan wonen. Hoewel het idee van samenwonen ons beiden echt geweldig leek, kwamen we er al snel achter dat er behoorlijk wat bij komt kijken.

Vooral het feit dat je opeens twee inboedels hebt, was best wel even passen en meten. Je hebt beiden je eigen stijl en smaak qua inrichting en dan moet je er nu opeens samen er uit zien te komen. Michiel houdt van donkere kleuren. Dus grijstinten en zwart. Zelf ben ik meer van de vrolijke, fellere kleuren.

Dat was wel even discussiëren hoe we dat gingen doen! Verder hadden we allebei onze eigen goedkope bankstellen, die we beiden onze hele studententijd met ons mee hadden gezeuld. Die goedkope banken waren ergens toch een onderdeel van je geworden. Op een gegeven moment raak je er zo aan gewend, dat je er aan verknocht raakt. Een bank is niet zomaar een meubel die dient om op te zitten.stoelen

Nee, een bank heeft een eigen verhaal. Het is de plek waar je je lievelingsfilms hebt gekeken, waar je op lag toen je griep had met een dekentje over je heen. De plek waar je met je vrienden en vriendinnen urenlang kletste en samen wijn of thee dronk. Die ene wijnvlek in je bank die je doet herinneren aan die avond dat je zo ontzettend hard moest lachen om een geniale anekdote. De plek waar je zat toen je ontroostbaar was, omdat je vriendje het had uitgemaakt met je. En de plek waar ik voor het eerst zoende met Michiel.

Nee, een bank is niet zomaar een meubel. Het is een plaats vol herinneringen. Maarja, voor Michiel geldt natuurlijk precies hetzelfde. Hij heeft ook zijn herinneringen aan zijn goedkope bank. En ik ook. Dus tja, wat moesten we nu? Daar zaten we in ons nieuwe huisje, met twee goedkopen banken. En we wisten beiden dat het geen zin had om er ruzie over te maken welke bank zou blijven en welke bank eruit zou moeten.

Uiteindelijk hebben we het opgelost. En het is, vind ikzelf in ieder geval, best wel een geniaal idee: we hebben onze banken met elkaar gecombineerd. Ja, het klinkt in eerste instantie misschien wat vreemd, maar denk er nog maar eens over na: één bank staat tegen de muur en de andere bank staat er haaks op. Op die manier hebben we onze eigen goedkope hoekbank(en) gecreëerd! Mijn felrode bank met zijn donkergrijze. En het staat geweldig.

Waarom ik van mijn Please Jeans houd

Mijn jeans collectie was vrij absurd. Behalve zeker een te hebben in elke taille-hoogte, stijl en snit, had ik ze ook in alle kleuren. Mijn Bone jeans zijn zowaar kapot gedragen en hangen nu voor de show in mijn kast, en mijn super comfortabele PME jeans heb ik ook sinds Oud en Nieuw niet meer aangehad. Oftewel bijna een jaar geleden.

Ik had besloten om mijn kast te simplificeren, omdat ik heel veel kleding die ik heb toch niet draag. Ik maak graag dezelfde combinaties. Daarom is het voor mezelf, en voor mijn portemonnee, veel beter om een minimalistenkast te organiseren. Dit heb ik vervolgens gedaan volgens het Capsule garderobe techniek.

Een Capsule garderobe hebben betekend dat jij een paar basis stukken hebt, zoals een broek, een jasje, een rok en een shirt, die je met weinig andere kledingstukken steeds kan veranderen tot een nieuwe outfit. Het hebben van een capsule garderobe en weinig andere kleding maakt het makkelijker om ‘sochtends te kiezen wat je wilt dragen, en je kan je capsule aanpassen op een manier wat past bij jouw lievelingskleuren.pme-jeans-commander

Dit maakt het makkelijker om een “costume” te hebben die je vervolgens kan opleuken voor een evenement, en relaxter kan maken voor het weekend. En het zorgt ervoor dat je minder geld besteed aan kleding, want je moet altijd nadenken of een aankoop past binnen het capsule methode. Je let beter op de duurzaamheid van jou kleding en koopt over het algemeen pas nieuwe kleding als er iets uit jouw garderobe gaat.

Ikzelf houd van natuurlijke, neutrale kleuren. Dit maakt shoppen voor kleding nog eenvoudiger door niet afgeleid te worden door alles wat blinkt en glanst. Mijn basis kledingstukken voor mijn capsule garderobe zijn twee paar jeans, een grijs getailleerde blazer, grijze laarsjes, bruine laarsjes en een paar simpele witte shirts.

Ik houd van mijn Please jeans, het zijn beide stretch-skinny jeans, een licht en een donker blauwe, met precies de juiste pijplengte voor mij. Dit klinkt misschien heel saai, maar als ik er daarnaast voor zorg dat ik in totaal 30 andere kledingstukken heb die ik het hele jaar door met die basis kan combineren op leuke manieren, een of twee mooie avondjurken heb, en voor de rest alleen kleding koop als het echt moet, kan ik met mijn garderobe vrij goed wisselen tussen een klassieke en een rock &roll look.